Arkadia i Brzeziny

Wieś nad Skierniewką, przy drodze Łowicz-Nieborów, znana z zabytkowego parku. W 1777 księżna Helena z Przeździeckich Radziwiłłowa na pd., podmokłym skraju wsi Łupią, stosownie do ówczesnej mody założyła park krajobrazowy, romantyczno-sentymentalny. Miał on przypominać wyidealizowaną przez Greków i Rzymian mitologiczną krainę szczęśliwości – Arkadię ha Peloponezie. Park łączył w sobie elementy widokowe z architektonicznymi.
Głównym projektantem parku i większości wznie-
sionych w nim budowli był wybitny architekt epo-
ki Oświecenia Szymon Bogumił Zug. Zgromadzono
w Arkadii dzieła sztuki rzeźbiarskiej z różnych
epok i krajów kontrastowo wkomponowanych w
otoczenie
Obecnie Arkadia wygląda inaczej niż przed 200 laty, jednakże zachowała swoisty klimat epoki, piękna przyrody i najważniejsze budowle. Klasycznym kształtem i doskonałymi proporcjami wyróżnia się Świątynia Diany stanowiąca centrum całej kompozycji ogrodowo-architektonicznej. Wewnątrz znajduje się plafon Jana Piotra Norblina przedstawiający Jutrzenkę, uważany za najlepsze dzieło tego typu w kraju. Nieco dalej wznosi się w formie ruiny Przybytek Arcykapłana i pozostałe budowle antyczne: Domek Gotycki z 2 wieżyczkami zbudowany na sztucznym wzniesieniu, Łuk Grecki z głazów kamiennych i cegły, piętrowy Dom Murgrabiego otwarto tutaj Izbę Pamięci Marii Konopnickiej i zbudowana z wielkich głazów narzutowych Jaskinia Sybilli. Akwedukt nad kanałem zrekonstruowany został w 1952. W części pd.-wsch. zwraca uwagę obelisk z porfiru. Wystawiono go na pamiątkę wizyty króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w Nieborowie i Arkadii.
Przyroda zachowała swój urok, różnorodność siedlisk łęg wiązowo-jesionowy, łęg jesionowo-olszo-wy i grąd, drzewostanu, bogactwo roślin zielnych. Wśród drzew przeważają lipy, jesiony, klony i olsze czarne. Nad stawem skupisko starych wiązów, z których największy ma 3,5 m w obwodzie. W pobliżu dwa egzotyczne drzewa: okazałe surmie katalpy pięknie zakwitające w czerwcu. Uwagę zwracają również kasztanowce i robinie akacjowe.
Park arkadyjski o wydłużonym, nieregularnym kształcie stanowi obecnie najcenniejszy w kraju zabytek sztuki ogrodniczej z końca XVIII w. i należy do nieborowskiego oddziału Muzeum Narodowego. Poza ogrodzeniem, nad Skierniewką drewniany dom, w którym w 1. 1893-1903 przebywała Maria Konopnicka tablica pamiątkowa z 1960 u swego syna Jana, zarządcy tutejszych młynów. Park zwiedzać można od godz. 10 do zachodu słońca z wyjątkiem dni poświątecznych. Z Arkadii prowadzi w kierunku wsch. do Nieborowa, Łasiecznik i Piasków piękna aleja lipowa 7 km długości objęta ochroną prawną. Większość z 1053 drzew pochodzi z 2 poł. XVIII w.BRZEZINY -Miasto 1150 mieszkańców na krawędzi Wzniesień Łódzkich, nad rzeczką Mrożycą, dopływem Mrogi. Przemysł odzieżowy i elektroniczny. Węzeł drogowy.
W końcu XIII w. prawa miejskie, siedziba kasztelanii i znaczny ośrodek handlu. Od 2 poł. XV w. do 1792 własność możnego ł wpływowego rodu Lasockich. Szczyt rozwoju przypadł na XVI w. Brzeziny słynęły zwłaszcza z sukiennictwa rękodzielniczego i piwowarstwa. Ważny ośrodek arian, postępowego odłamu polskiej reformacji. Odbywały się synody i zjazdy innowierców, była szkoła ariańska, działał czołowy ideolog reformacji Grzegorz Paweł z Brzezin. Przez wiele lat przebywał i pracował w Brzezinach tutejszy proboszcz Andrzej Frycz-Modrzew-ski, wielki humanista, wybitny pisarz i publicysta. Miasto było ludne i zamożne. Zwano je „Małym Krakowem”. W XVII w. Brzeziny na skutek zniszczeń straciły większe znaczenie gospodarcze. Brzeziny posiadały status miasta powiatowego, do którego należała do 1867 Łódź. W listopadzie 1914 pod Brzezinami doszło do dużej bitwy pomiędzy wojskami rosyjskimi i niemieckimi. Jesienią 1939 powstała tu komórka Służby Zwycięstwa Polski, pierwszej organizacji konspiracyjnej. W 1940 utworzono getto dla ludności żydowskiej. Po wojnie powstał tu m. in. pierwszy duży zakład przemysłowy „Darnina”, jeden z największych w kraju producentów odzieży damskiej. W 1977 uruchomiono filię skierniewickiej „Zatry”. Ze spiętrzenia Mrożyey utworzono zalew.
Z zabytków szczególne znaczenie ma gotycki kościół Podwyższenia św. Krzyża przy ul. Kościuszki z XIV w. z renesansową kaplicą Lasockich wzorowana na kościele św. Piotra w Rzymie, będącą dziełem wybitnego rzeźbiarza Bernardino di Zanobi de Gianotis. W kaplicy Miedzianków nagrobek Urszuli Leżeńskiej, dłuta Jana Michałowicza z Urzędowa.
Na cmentarzu mogiły żołnierzy polskich i radzieckich z II wojny światowej. W rynku pl. Jedności Robotniczej pomnik z czterema płaskorzeźbami upamiętniający poległych w 1. 1939-45. Na pd. wsch. od rynku barokowy kościół i klasztor Reformatów z 1627, odbudowany w 1. 1947-52. W kierunku zach. usytuowano kościół Bernardynek z 1 poł. XVIII w. Przy drodze do Gałkówka modrzewiowy kryty gontem kościół, w 1719 przebudowany z kaplicy przez mieszczanina Stanisława Bujakiewicza. Przy ul. Kościuszki i ul. Świerczewskiego kilkanaście domów z XIX w. i Muzeum Regionalne działy archeologiczny, historyczny, etnograficzny, numizmatyczny i sztuki. Winna Góra – 220 m n.p.m., znajdująca się na pn.-wsch. od miasta jest najwyższym wzniesieniem woj. skierniewickiego. Mikroklimat korzystny dla cierpiących na choroby dróg oddechowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.