Klimat w tatrach

Tatry Wysokie leżą w strefie łagodnego klimatu wysokogórskiego, będącego pod wpływami klimatu oceanicznego. Temperatura powietrza uzależniona jest od wzniesienia nad poziomem morza np. przeciętna roczna temperatura Łomnicy wynosi —3,7°C, przy Łomnickim Stawie 1,5°C, w Starym Smokowcu 4,7CC. Istnieją jednak znaczne wahania temperatury między dniem i nocą, uzależnione od pogody. Ciśnienie powietrza ulega oczywiście zmianie w zależności od wysokości. Na poziomie morza przeciętne ciśnienie w ciągu roku wynosi 760 mm, a na Gierlachu 533 mm. Te różnice ciśnień nie są niebezpieczne dla ludzi zdrowych, niemniej w pierwszych dniach pobytu nie są wskazane dłuższe wycieczki. Nagły spadek ciśnienia następuje przed ociepleniem albo burzą. W Tatrach Wysokich wieją przeważnie wiatry pd.-zach. albo zach., które przynoszą deszcz, natomiast wiatry wiejące zimą ze wsch. i pd. wsch. powodują oziębienie. Częstym zjawiskiem występującym na wiosnę lub w jesieni jest nagły ciepły wiatr halny, który przewalając się nad grzbietami górskimi ogrzewa doliny, podczas gdy wyżej jest chłodno a nawet zimno. Szybkość tych wiatrów jest stosunkowo duża i wynosi 25 m/sek. — 60 m/sek., a często więcej. Te nagłe, ciepłe wiatry trwają 2—3 dni. Po nich następuje zazwyczaj deszcz lub śnieżyca.
W wyższych rejonach gór bardzo często występują zachmurzenia — mniejsze zimą i we wczesnych godzinach porannych. Częstym zjawiskiem są pełzające mgły. Jesienią obserwować można „morza mgieł”, interesujące zwłaszcza wtedy, gdy spod gęstej warstwy chmur wychodzą oświetlone słońcem szczyty.
Na wysokości miejscowości tatrzańskich opady osiągają rocznie ok. 1000 mm, a nad górną granicą lasu 1600—1700 mm. Najwięcej opadów maksimum w lipcu, minimum w styczniu notuje się latem; 2/3 opadów przypada na deszcz, a 1/3 na śnieg. Pokrywa śnieżna zalega Tatry Wysokie przez 6—8 miesięcy, oczywiście w zależności od wzniesienia nad poziom morza i od ilości opadów w danym roku. Opady śniegu w górach zdarzają się o każdej porze roku, latem przeważnie w połowie sierpnia. Ten letni śnieg jest jednak krótkotrwały i szybko topnieje. Ogólnie można stwierdzić, że lato w Tatrach jest krótkie i stosunkowo chłodne, bogate w opady, przy czym wysoko w górach są to często opady śniegu. Burze występują w pierwszej połowie lata. Jesień nadciąga zwykle późno. Jest wietrzna, charakteryzuje się dużymi różnicami temperatury i ciśnienia. Pierwsza jej połowa bywa słoneczna, druga często pochmurna i burzowa. Zima w Tatrach jest przeważnie długa, mroźna i bezwietrzna, od czasu do czasu złagodzona ciepłym słońcem, zwłaszcza w marcu i kwietniu. Bywają jednak także zimy bardzo surowe.
Instytut Hydrometeorologiczny na lotnisku w Popradzie podaje codziennie prognozę pogody. Górska Służba HS TANAP za pośrednictwem pisemnych komunikatów informuje turystów o pogodzie, warunkach w górach i stopniu zagrożenia lawinowego. Przed wyruszeniem w góry warto zapoznać się dokładnie z prognozą pogody.Epoka lodowcowa skończyła się przed 8000— 12 000 lat. Pod wpływem stopniowego ocieplania się klimatu, lodowce ustąpiły ostatecznie z terenu
Tatr, pozostawiając po sobie ślad w postaci stawów. Stawy i wodospady siklawy są jednym z najatrakcyjniejszych elementów krajobrazu Tatr. Na czechosłowackim terenie Tatr Wysokich znajduje się niemal 100 stawów, liczących przeważnie 3 km2 powierzchni. Największym i równocześnie najgłębszym jest Wielki Staw w Dolinie Mięguszowieckiej dolina, leżący na wysokości 1946 m npm., liczący 53 m głębokości i zajmujący powierzchnię 20,1 ha. Drugim co do wielkości stawem jest Jezioro , które znajduje się w miejscowości o tej samej nazwie, położonej 1346 m npm. Jezioro liczy 19,8 ha powierzchni, a jego głębokość wynosi 20 m. Trzecim co do wielkości stawem jest Niżni Ciemnosmreczyński Staw Niżne , położony na wysokości 1674 m npm., liczący 13,15 ha, głębokości 40,5 m. Najwyżej położonym stawem jest Lodowy Stawek Modre w Dolinie Zimnej Wody dolina na wysokości 2157 m npm.
Niemal z każdego tatrzańskiego stawu wypływają bystre potoki, które przewijając się przez progi dolin i tarasy tworzą wspaniałe wodospady. Do najbardziej znanych należą: Kacza Siklawa w Dolinie Kaczej dolina, wodospady Zimnej Wody Wielicka Siklawa w Dolinie Wielickiej, Batyżowieckie Wodospady wodospad „Skok” w Dolinie Młynickiej dolina, Siklawa w dolinie dolina i Ciemnosmreczyńska Siklawa w Dolinie Piarżystej dolina.
Potoki wypływające ze stawów i dolin tatrzańskich w kierunku wsch. i pn. od Jeziora łączą się z rzekami Poprad i Dunajec, aby Wisłą wpaść do Bałtyku, natomiast potoki płynące w kierunku zach. od Jeziora łączą się z rzekami i Dunaj, a tym samym wpływają do Morza Czarnego.
Podobnie jak w innych wysokich górach, w Tatrach występują charakterystyczne piętra roślinności. W miarę wznoszenia się terenu nad poziom morza, zmieniają się warunki klimatyczne, gleba, a tym samym i roślinność.
Ze względu na zróżnicowane warunki klimatyczne na różnych wysokościach Tatr Słowackich roślinność tworzy pięć charakterystycznych pięter: piętro podgórza pól uprawnych, sięgające do wysokości ok. 800—900 m npm., piętro lasów świerkowych, sięgające do górnej granicy lasu, czyli wysokości 1550 m npm., 3. subalpejskie piętro kosodrzewiny, wznoszące się do wysokości 1800 m npm., 4. alpejskie piętro hal, dochodzące do wysokości 2300 m npm., 5. piętro subnywalne turniowe, sięgające aż po najwyższe szczyty. Na polskiej stronie Tatr piętro montanne dzieli się jeszcze na dolne do wysokości 1250 m npm. i górne piętro regla do wysokości 1550 m npm..
Wszystkie wymienione piętra mają charakterystyczną florę. W Tatrach rośnie 1300 gatunków roślin naczyniowych, z czego 300 stanowią gatunki górskie i wysokogórskie, z których przeszło 40 sięga najwyższych szczytów.
Do najbardziej znanych kwiatów, występujących w piętrach subalpejskim i alpejskim zaliczyć można następujące: sasanka alpejska, omieg kozłowiec, goryczka kropkowana, dzwonek alpejski, pierwiosnek łyszczak, kulik górski, zawilec narcyzowy i przede wszystkim limba, krokus, lilia złotogłów, dziewięćsił bezłodygowy i szarotka, rosnąca wyłącznie na podłożu wapiennym. Ok. 20 gatunków roślin można znaleźć tylko w Tatrach tzw. endemity. Do najciekawszych z nich należą: warzucha tatrzańska, pszonak Wahlen-berga, skalnica tatrzańska, goryczka Klusjusa. aster alpejski, szarotka alpejska, goździk lśniący i stokrotnica górska.
Wszystkie gatunki roślin w Tatrach Wysokich
i Tatrach Bielskich są pod ochroną prawną, zgodnie z ustawą o Tatrzańskim Parku Narodowym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.